تبليغاتX
نگاه من
شعر و سخن

 گدان!

قربانت بروم

که مثل «بخت» من سیاهی

و

تک افتاده‌ای

در هیچ کجا

«هروت»

دلم تنگ تست

که مثل «من» کشکی

بلوچستان!

ای مثل من گمنام

بد سرانجام!

به پای هم، هم پیر نشدیم

تو آنجا غریب

من اینجا در غربت

نوشته شده توسط ستاره بلوچ در ساعت 11:39 | لینک  | 

زمین که قفس بشود

چه فایده از آسمان لایتنهاهی؟

شعر سفید

واژه بی رنگ

از کجا می آید سیاهی؟

احساس کنار من

من بغل احساس

بریده می رود

زندگی بر ما

نوشته شده توسط ستاره بلوچ در ساعت 9:0 | لینک  | 

مانده در امتداد تیره
تن پر از مهر
نفس تلخ
خون نگاه می کند از هر سو
افق از دود سیاه
سبز سیاه پوش طراوت
نوشته شده توسط ستاره بلوچ در ساعت 8:45 | لینک  | 

خوب من ستاره هستم اما نه آسمانی. خیلی هم زمینی ام. خیلی ساده و بی شیله پیله ام و همه رو دوست دارم. وقتی مطمئن شدم جای کسی رو تنگ نمیکنم گفتم منم بیام توی دنیای مجازی. چی فکر می کنین خوبه یا بر گردم؟
نوشته شده توسط ستاره بلوچ در ساعت 8:45 | لینک  |